دوسِت دارم های امروز

مثل درست کردن آدم برفی تو زمستان میمونه

از شوق ساختنش یخ زدگی دست هایت را فراموش میکنی

هر چی بزرگتر لذت بیشتر

و چقدر کودکانه باور میکنی ابدی بودنش را

هر چه بیشتر دورش میگردی ، کوچکتر و کوچکتر میشود

و روزی میرسد انگار نه انگار که

دست هایت برایش سرمازده شده بود

و حاصل یخ زدن دست هایت تنومند کردن درخت همسایه بود